همه جا را حرفهای زیبا پر کرده اما ظلم بی داد می کند.

 عده ای باطل را با رنگ و لعاب حقیقت به خورد مردم می دهند .

جماعتی حق را آنچنان وارونه جلوه می دهند که کمتر کسی متوجه می شود.

مردمانی سخن حق را آنچنان با لحن بد و فریاد گونه ادا می کنند که کسی را یارای گوش سپردن نیست.

خدا یا چه کنم؟

الهی چه کنم با این همه فکر ها و تعبیر ها و تقریر های جدید از دین مذهب .

خدایا سردرگمی تا کی ؟

اگر ما لایق مولایمان نیستیم باقی مانده غیبتش را برما ببخش .

اللهم عجل لولیک الفرج

آقایون خانوما ! خواهران و برادران ! عزیزان من به هوش باشید !

میهمانی شروع شد.

داشتم با خودم فکر می کردم چه خدای مهربانی داریم .هر چی من بنده هی قول و قرارمو باهاش فراموش می کنم باز می گه بیا :

صدبار اگر توبه شکستی باز آ         این در گه ما در گه نو میدی نیست

یه بار دیگه مهمونی دعوتمون کرده . یه وقت فکر نکنی این خیلی امر طبیعیه ها نه!  می تونست همین دیروز فرصت رو ازت بگیره .

می تونست جونمون رو بگیره !

اما نگرفت . . .

هرچی فکر می کنم می بینم با معرفت تر از خدا فقط خودشه .خلاصه اگه می خوای دوباره قول بدی بگو بسم الله .

 یاد جمله حسن گلاب توی حلقه سبز افتادم ...

خیلی با حالی . . .  خدااااا